Themadag 'Wachtlijst'

Van een deelnemer: "Zomaar een dag"

Donderdag 11 mei in Bilthoven een bijeenkomst van “lotgenoten”. Zelf ben ik niet iemand die na het ziekenhuis nog zo nodig moet bijbeppen over “jeweetweldieene”.
Nee, als ze me daar weer loslaten is mijn tijd weer voor familie, vrienden en mijzelf. Best wel eng dus om de hele dag met patiënten en partners door te brengen.

 

Maar vanaf de hartelijke en persoonlijke ontvangst door de voorzitter en een bestuurslid, die al gauw gewoon Simone en Mijke zijn, en het vinden van een plekje op het zonovergoten terras, voelen we ons snel op ons gemak. De vraag, ben je long of hart ?, is zo’n beetje de openingszin van het tafelgezelschap, waarna langzaamaan de gesprekken op gang komen. Maar wat een verschil met wat we gewend zijn, je hoeft geen uitleg te geven, de dingen die je naar voren brengt worden ontvangen met een bevestigend knikje.

 

En dan het verhaal van John die ons op deskundige wijze aan de ene kant bevestigd dat het echt shit is maar ons tevens gereedschap aanreikt om het te doorstaan. Het programma is niet beladen met deskundigen. We worden niet overspoeld met allerlei technische of medische zaken. Nee gewoon patiënten en partners onder elkaar die samen de inhoud vormen.

Als we na de lunch worden gesplitst in groepen van patiënten of partners en tevens long of hart, krijgt iedereen de kans zijn of haar verhaal te doen en op elkaar te reageren. Ook hier weer de herkenning en erkenning. Voor sommigen behoorlijk emotioneel en voor anderen minder, maar voor iedereen leerzaam.

 

Het programma wordt afgesloten met een aantal “ervaringsdeskundigen”, vrouwen en mannen die getransplanteerd zijn en hun partners. Nadat zij zich hebben voorgesteld lopen zij de zaal in zodat zij aangesproken kunnen worden. Deze mensen stellen ons in staat om te mogen proeven van wat ons te wachten staat. Zeer persoonlijke vragen worden zonder omwegen beantwoord.

Werkelijk fantastisch om bevestigd te krijgen wat medici en diverse “....logen” ons verteld hebben, hier halen mijn vrouw en ik weer de kracht uit. Het potje moed en doorzettings-vermogen wordt weer gevuld. Dank aan deze mensen voor hun oprechte openheid.

 

Zomaar een dag is dus een memorabele dag geworden waarvan ik hoop dat onze lotgenoten er net zoveel beter van zijn geworden als wij. Wij kijken er met plezier op terug, de goed geoutilleerde accommodatie heeft een prettige sfeer, onze slaapkamer met uitzicht op het bos en de goed verzorgde maaltijden hebben ons tevens een vakantie gevoel gegeven. Je gaat niet meer zo makkelijk even een weekendje weg dus dit was wat dat betreft een welkome afwisseling.

 

Als je bedenkt dat Harten Twee dit aan ons kosteloos en met behulp van (veel) vrijwilligers heeft aangeboden, is het logisch dat je lid bent of wordt. De meerwaarde is voor ons een feit, het lidmaatschap staat niet ter discussie en ik hoop bij u ook niet. De contributie wordt door praktisch alle zorgverzekeraars vergoed dus daar hoeft het niet aan te liggen.

 

Wij wensen iedereen het beste en wat ons betreft, tot de volgende keer, tenzij ik jullie allemaal voor ben natuurlijk.